četvrtak, 22. ožujka 2018.

Bog i Njegove kreposti


2. Lekcija – Bog i Njegove kreposti

8. Što mislimo pod tim kada kažemo da je Bog najviše biće?

Kada kažemo da je Bog najviše biće, mislimo da je On iznad svih stvorenja, samopostojeći i beskrajno savršen Duh.

- Bog je iznad svih stvorenih stvari – iznad mineralnog, biljnog i životinjskog svijeta, ljudi i anđela. Neka sličnost s Bogom postoji u svakom stvorenju, od najvišeg do najnižeg. Međutim i najviši anđeli su samo slabi odraz Njegove neizmjerne savršenosti, koji je bezmjeran Stvoritelj i Vladar svemira.

Biblija:
Izlazak 3, 14 – "JA JESAM, KOJI JESAM."
Izaija 44, 6 –  "Ja sam prvi i ja posljednji, osim mene nema boga.“

9. Što je duh?

Duh je biće koje ima shvaćanje i slobodnu volju, ali nema tijela i nikada neće umrijeti.

- Duša čovjekova je duh koji neće umrijeti jer je jednostavan i nema sastavnih dijelova, a budući da je duhovna, odnosno posve neovisna o tvari u svojoj biti i u svom vlastitom nadležnom djelovanju, ona ne ovisi o stvorenjima da bi postojala i ona je ne mogu uništiti.

10.  Što mislimo pod tim kada kažemo da je Bog samopostojeći?

Kada kažemo da je Bog samopostojeći mislimo da On ne duguje svoje postojanje niti jednom drugom biću.

- Bog je prvi i potpuno neovisan izvor svega postojanja. Svakom drugom biću je dano postojanje, Bog je Svoje vlastito postojanje, Bog je Svoj vlastiti život, ili On je koji je.

- Očigledna je proturječnost smatrati da je Bog, koji je samopostojeći, mogao biti stvoren od nekog drugog.

Biblija:
Izlazak 3, 14 – "JA JESAM, KOJI JESAM."

11. Što mislimo pod tim kada kažemo da je Bog neograničeno savršen?

Kada kažemo da je Bog neograničeno savršen mislimo da On ima sve kreposti bez ograničenja.

- Bog ima u sebi, u znamenitom stupnju, kreposti u svim stvarima koje su ikada postojale ili će postojati ili koje mogu postojati. On je uzrok svih kreposti u stvorenjima. Kreposti stvorenih stvari nalaze se u Bogu na beskrajno superiorniji način.

Biblija:
Psalm 145, 3 – Velik je Gospod, hvale dostojan veoma; neispitljiva je veličina njegova.

12.  Koje su neke od Božjih kreposti?

Neke od Božjih kreposti su: Bog je vječan, svedobar, sveznajući, sveprisutan i svemogući.

subota, 17. ožujka 2018.

'Sveti' vladika Nikolaj Velimirović vs. blaženi kardinal Alojzije Stepinac



Katoličanstvo i pravoslavlje razlikuju se ne samo u vjerskome nauku, nego još više u odnosu prema društvenim stvarnostima koje iz toga proizlaze. Naš je narod to posebno mogao osjetiti u pustošenjima prošloga rata za koji nemalu odgovornost snosi i Srpska pravoslavna crkva kao podržavatelj ideologije velikosrpstva. Da to nije samo tadašnja aberacija, pokazuje nam i primjer jedne od njihovih najuglednijih ličnosti iz prošloga stoljeća, episkopa Nikolaja Velimirovića koji se istaknuo kao jedan od predvodnika žestokih antikatoličkih prosvjeda (tzv. krvave litije) protiv potpisivanja konkordata između Svete Stolice i tadašnje Kraljevine Jugoslavije. Kod njega nalazimo izjave koje bismo mogli staviti u kontekst karikature koju bezbožnici pripisuju Crkvi, odnosno kršćanstvu, u jednome sasvim nezdravome i fundamentalističkom odnosu prema društvenoj stvarnosti – ideologijama, društvenim promjenama i tehničkom napretku. A sve to kao odraz raskolničkoga duha tzv. pravoslavaca – grko-istočnjaka koji su ne samo prekinuli veze s Petrovim nasljednikom i zanijekali neke druge vjerske istine, nego i pomutili zdravu racionalnost kršćanske vjere. Suvišno je spominjati da ga je SPC proglasila svetim. Tome kao kontrast stavljamo zdrav i trijezan odnos prema društvenim stvarnostima našega velikoga blaženika, nadbiskupa Alojzija Stepinca, koji nije činio ništa drugo nego zdušno promicao katolički nauk papa i Crkve svih vjekova.

Nikolaj Velimirović:

,,U žalosnoj zabludi žive oni naši ljudi, koji misle da je odvajanje nacionalizma od vere, i države od crkve rezultat nekog "progresa"... Ipak se mora odati poštovanje sadašnjem nemačkom Vođi, koji je kao prost zanatlija i čovek iz naroda uvideo da je nacionalizam bez vere jedna anomalija, jedan hladan i nesiguran mehanizam. I evo u XX. veku on je došao na ideju Svetoga Save, i kao laik poduzeo je u svome narodu onaj najvažniji posao, koji priliči jedino svetitelju, geniju i heroju. A nama je taj posao svršio Sveti Sava, prvi među svetiteljima, prvi među genijima i prvi među herojima u našoj istoriji.

Svršio ga je savršeno, svršio ga je bez borbe i bez krvi, i svršio ga je ne juče ili prekjuče nego pre 700 godina. Otuda je nacionalizam srpski, kao stvarnost, najstariji u Evropi."

(
Nikolaj Velimirović, San o slovenskoj religiji: Odabrane misli i besede, Slobodna knjiga – izdanja Vladimira Maksimovića, Beograd, 1996., str. 36)

,,To Evropa ne zna, i u tome je sva očajna sudba njena, sva mračna tragedija njenih naroda. Ona pre svega ne zna čija je. Onda ona ne zna ko joj je prijatelj a ko neprijatelj. Ona ne zna koga da zove Ocem a koga Sinom, zbog čega je popljuvano u njoj očestvo i sinovstvo, roditeljstvo i čedstvo. Ona ništa ne zna osim onog što joj Židovi pruže kao znanje. Ona ništa ne veruje osim onog što joj Židovi zapovede da veruje. Ona ne ume ništa da ceni kao vrednost dok joj Židovi ne postave svoj kantar za meru vrednosti. Njeni najučeniji sinovi su bezbožnici (ateisti), po receptu Židova. Njeni najveći naučnici uče da je priroda glavni bog, i da drugog Boga izvan prirode nema, i Evropa to prima. Njeni političari kao mesečari u zanosu govore o jednakosti (ignoranciji) svih verovanja i neverovanja, tj. ono što Židovi hoće i žele, jer im je potrebno prvo da se izjednače zakonski sa hrišćanstvom, da bi posle potisli hrišćanstvo i učinili hrišćane bezvernim, i stali im petom za vrat. Sva moderna gesla evropska sastavili su Židi, koji su Hrista raspeli: i demokratiju, i štrajkove, i socijalizam, i ateizam, i toleranciju svih vera, i pacifizam, i sveopštu revoluciju, i kapitalizam, i komunizam. Sve su to izumi Židova, odnosno oca njihova đavola. I to je sve u nameri da Hrista ponize, da Hrista ponište, i da na presto Hristov stave svoga jevrejskog mesiju, ne znajući ni dan danas da je to sam Satana, koji je otac njihov i koji ih je zauzdao svojom uzdom i bičovao ih svojim bičem.

Braćo moja, što Židovi tako čine protiv Boga Oca i Sina Božjeg Gospoda Isusa Hrista, to nije nimalo za čuđenje. Jer je sam Gospod Hristos, vidoviti i nepogrešni, rekao da je otac njihov đavo i da oni čine slasti oca svoga. Ali je za čuđenje da su se Evropejci, kršteni i miropomazani, potpuno predali Židovima, tako da židovskom glavom misle, židovske programe primaju, židovsko hristoborstvo usvajaju, židovske laži kao istine primaju, židovska gesla kao svoja primaju, po židovskom putu hode i židovskim ciljevima služe.

(Nikolaj Velimirović, O Jevrejima, u: Nikolaj Velimirovic, Reci srpskom narodu kroz tamnički prozor (iz logora Dahau), Ihtis-hriscanska knjiga., Beograd 2000, str. 193-194.
)

,,Pronalasci evropski doveli su čovečanstvo na obronak propasti, doveli su ga u duhovni mrak i u mračnu kvarež, kakva se ne pamti u istoriji hrišćanstva. Jer, sve svoje pronalaske Evropa je uperila protiv Hrista; da li po svome sopstvenom krivoumlju ili po nagovoru Jevreja, ne znamo.